Utwory

W opowiadaniu Czechowa rzeczywistość jest przedstawiona w sposób groteskowy (zdeformowany, wyolbrzymiający niektóre elementy, minimalizujący inne) – drobne wydarzenie przyniosło konsekwencje w postaci śmierci Czerwiakowa. Urzędnik zachowuje się niewspółmiernie do „winy” – nachalnie przeprasza, przychodzi do domu generała, cierpi, przeżywa wciąż na nowo całą sytuację, mdleje z przerażenia. To, co generał w końcu traktuje jako żart, dla Czerwiakowa staje się wykroczeniem godnym najwyższej kary. Postępuje tak w imię „szacunku dla przełożonych”. Co gorsza – urzędnik naprawdę tak myśli – idzie do domu i… umiera z rozpaczy, że Brizżałow nie dał mu wyraźnie do zrozumienia, że czuje się przeproszony i usatysfakcjonowany. W świecie przedstawionym opowiadania groteska objawia się w tym, iż zdominowany przez biurokrację świat odbija się na życiu człowieka.

Akcja opowiadania Antoniego Czechowa pt. „Po powrocie z teatru” rozgrywa się w drugiej połowie XIX wieku, w czasach współczesnych autorowi. Miejscem akcji jest mieszkanie Nadii, a właściwie jej rodziców. Nadia Zielenina to młoda dziewczyna, która przeżywa pierwsze zauroczenie. Po powrocie z przedstawienia Eugeniusza Oniegina analizuje przeżycia bohaterki zakochanej w bohaterze tytułowym miłością nieszczęśliwą, tragiczną. Nadia to nastolatka, podoba jej się taka miłość, wzrusza ją podobne uczucie, próbuje się postawić w sytuacji bohaterki scenicznej. Ale jest młoda, pełna radości życia, ufna w to, że spotka ją szczęście, dlatego trudno jej jest nawet zdecydować się na to, kogo a tak tragicznie pokochać – studenta Gruzdiowa, czy tez oficera Górnego. Miłość epoki romantyzmu w żadnym stopniu do niej nie pasuje.