Utwory

Wańka Żukow w opowiadaniu A. Czechowa „Wańka” miał dziewięć lat, został oddany na naukę do szewca Alachima, do Moskwy. W wigilię Bożego Narodzenia nie poszedł spać, wyjął kartkę papieru i zaczął pisać list do swojego dziadka., Konstantyna Makarycza, który był nocnym stróżem na wsi u państwa Żywariewów. Wańka opisał swój pobyt u szewca, gdzie musiał spać w sieni, był bity i nie mógł najeść się do syta. Prosi, aby dziadek zabrał go do siebie na wieś, a będzie mu pomagał i troszczył się o niego. Przypomina sobie chwile, kiedy to razem z dziadkiem chodził do lasu po choinkę na święta. Wspomina Olgę Ignatiewnę, która nauczyła go czytać, pisać i liczyć, a nawet tańczyć kadryla. Chłopiec włożył kartkę do koperty, na której napisał „Na wieś do dziadziusia, Konstantyna Makarycza”. Następnie wrzucił list do skrzynki pocztowej, usnął i zaczął śnić o swoim dziadku.